واحدى كه عقاب فهم را در هواى احديت و فضاى صمديت [ او ، بال و پر ] سوخته است و شاهين وهم را از ادراك كيفيت و احساس كنه حقيقت او چشم بدوخته . وهابى كه زمام تسلط و عنان تملك به‌دست هركه خواهد ، دهد و به ميسم قهر ، داغ عزل « 1 » بر جبين هركه خواهد ، نهد . كه : « تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ . » فعالى كه جواهر عزت در منطقهء ارباب اقبال ، دست انعام و افضال او نشاند « 2 » و غبار اذلال ، بر تارك اهل ادبار ، قهر لا يزال او فشاند . كه : « تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ . » نه در تنفيذ احكام محتاج ظهير و مشيرست و [ نه ] در تمشيت امور مفتقر تدبير وزير . « بيده الخير و هو على كل شىء قدير . » « 3 » و امداد صلوات متتابعات و اعداد تحيات متواليات تحفهء بارگاه رسالت - پناه ، شاه كشور « لولاك » ، سلطان تخت « وَ ما أَرْسَلْناكَ » ، لطيفهء سرّ « إِنِّي أَعْلَمُ » ، پير مكتب « وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ [ 2 ] تَكُنْ تَعْلَمُ » ، صاحب دولتى كه تاج رسالت و افسر نبوت ، تارك مباركش را مسلم و مقرر است و ديدهء آفرينش به اكتحال خاك قدم شريفش منور . آن بى وتىشكن كه به تدبير او گرفت * هم قاف و لام رونق و هم كاف و نون بها صدر صفهء اصطفا محمد مصطفى باد . و سلام تام و درود نامحدود بر ائمهء دين از آل و عترت و ارومه و اسرة پاكش كه خداوندان عصمت و نصوص‌اند [ و خاتم نبوت و ] رسالت را فصوص و از درگاه إله ، به فضيلت طهارت مخصوص و در اقامت مناهج امامت و ادامت ثبات قدم و استقامت « كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ . » شعر :

--> ( 1 ) - در اصل : عزال . ( 2 ) - در اصل : شايد . ( 3 ) - تغييرى از آيهء : بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .